Make your own free website on Tripod.com
Home ขมิ้น น้อยหน่า ฝรั่ง มะนาว หางจระเข้


ขมิ้น

เป็นได้ทั้งพืชเครื่องเทศและสมุนไพร

ชื่อสามัญ(อังกฤษ): Turmeric,Curcuma

ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Curcuma longa Linn. วงศ์: Zingiberaceae

ขมิ้นอ้อยหรือขมิ้นชัน: ชื่อสามัญ: Zedoary ชื่อวิทยาสาสตร์ :Curcuma zedoaria rose

ชื่อเรียกตามภาษาท้องถิ่น: ภาคกลางเรียก ขมิ้นอ้อย,ขมิ้นชัน,ขมิ้น ภาคเหนือเรียก ขมิ้นขึ้น ,ข้าวหมิ้นขึ้น,เข้ามิ้น เชียงใหม่-กำแพงเพชรเรียก ขมิ้นแดง ภาคอีสานเรียก ขี้มิ้น,ขี้มิ้นหัวขึ้น,ว่านเหลือง,ขี้มิ้นอ้อย เขมรถิ่นไทยเรียก รมีด ภาคใต้เรียก มิ้น ,ขี้มิ้น

ส่วนที่นำมาใช้: เหง้า (สดและแห้ง)

สารที่มีคุณประโยชน์ : มีสารเคอร์คูมิน ประมาณร้อยละ 0.6 ที่ทำให้ขมิ้นมีสีเหลือง เทอร์เมอโรน(Curcumin) ซึ่งเป็น Sesquitterpene,d-sabinese,cineol,borneol,p-tolymethylcarbinol มีน้ำมันหอมระเหยซึ่งมีกลิ่นเฉพาะ มีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรียและเชื้อราหลายชนิด

สรรพคุณทางยา: สารหอมระเหยมีสรรพคุณบรรเทาอาการปวดท้อง ท้องอืด แน่น จุก เสียด อาหารไม่ย่อย แก้อาการเกร็งของกล้ามเนื้อ ทำให้การเคลื่อนตัวของลำใส้น้อยลง เป็นยาเจริญอาหาร รักษารอบเดือนมาไม่ปกติ เป็นยาทาผิวหนังแก้ผดผื่นคัน ช่วยฆ่าเชื้อที่ทำให้เกิดโรคผิวหนังผื่นคันต่างๆ เช่น กลาก เกลี้ยน แก้พิษยุง รักษาฝี แก้อักเสบ และพิษแมลงสัตว์กัดต่อย ใช้พอกแก้ปวดท้อง

เครื่องสำอางที่นำขมิ้นมาผสม: ครีมขัดผิวช่วยให้ผิวเนียนนุ่ม สีเหลืองใส ครีมบำรุงผิว ครีมพอกหน้า และผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมาก

ภูมิปํญญาชาวบ้าน : ใช้ประกอบอาหาร ใช้ขัดถูผิว ใช้ล้างหน้าไก่ชน

อ้างอิง: สวยด้วยสมุนไพรธรรมชาติ